377 .
وَ أَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ
« 1 »
و از نعمت پروردگار خويش [ با مردم ] سخن گوى .
378 .
فَإِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْراً * إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْراً * فَإِذا فَرَغْتَ فَانْصَبْ * وَ إِلى رَبِّكَ فَارْغَبْ
« 2 »
پس [ بدانكه ] با دشوارى ، آسانى است . * آرى ، با دشوارى ، آسانى است . * پس چون فراغت يافتى ، به طاعت دركوش ؛ * و با اشتياق ، به سوى پروردگارت روى آور .
379 .
وَ التِّينِ وَ الزَّيْتُونِ * وَ طُورِ سِينِينَ * وَ هذَا الْبَلَدِ الْأَمِينِ * لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسانَ فِي أَحْسَنِ تَقْوِيمٍ * ثُمَّ رَدَدْناهُ أَسْفَلَ سافِلِينَ * إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ فَلَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍ
« 3 »
سوگند به [ كوه ] تين و زيتون ، * و طور سينا ، * و اين شهر امن [ و امان ] * [ كه ] براستى انسان را در نيكوترين اعتدال آفريديم . * سپس او را به پستترين [ مراتب ] پستى بازگردانيديم ؛ * مگر كسانى را كه گرويده و كارهاى شايسته كردهاند ، كه پاداشى بىمنّت خواهند داشت .
380 .
إِنَّ إِلى رَبِّكَ الرُّجْعى
« 4 »
در حقيقت ، بازگشت به سوى پروردگار توست .
381 .
لَيْلَةُ الْقَدْرِ خَيْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ
« 5 »
شبِ قدر از هزار ماه ارجمندتر است .
382 .
وَ ما أُمِرُوا إِلَّا لِيَعْبُدُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ حُنَفاءَ وَ يُقِيمُوا الصَّلاةَ وَ يُؤْتُوا الزَّكاةَ وَ ذلِكَ دِينُ الْقَيِّمَةِ
« 6 »
و فرمان نيافته بودند جز اين كه خدا را بپرستند ، و در حالى كه به توحيد گراييدهاند ،
هامش
( 1 ) . سورهى ضحى ، آيهى 11 .
( 2 ) . سورهى شرح ، آيات 5 - 8 .
( 3 ) . سورهى تين ، آيات 1 - 6 .
( 4 ) . سورهى علق ، آيهى 8 .
( 5 ) . سورهى قدر ، آيهى 3 .
( 6 ) . سورهى بيّنة ، آيهى 5 .