367 .
بَلِ الَّذِينَ كَفَرُوا فِي تَكْذِيبٍ * وَ اللَّهُ مِنْ وَرائِهِمْ مُحِيطٌ
« 1 » [ نه ، ] بلكه آنان كه كافر شدهاند در تكذيباند ؛ * با آن كه خدا از هر سو بر ايشان محيط است .
368 .
قَدْ أَفْلَحَ مَنْ تَزَكَّى * وَ ذَكَرَ اسْمَ رَبِّهِ فَصَلَّى
« 2 »
رستگار آن كس كه خود را پاك گردانيد ؛ * و نام پروردگارش را ياد كرد و نماز گزارد .
369 .
سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى * الَّذِي خَلَقَ فَسَوَّى * وَ الَّذِي قَدَّرَ فَهَدى
« 3 »
نام پروردگار والاىِ خود را به پاكى بستاى : * همان كه آفريد و هماهنگى بخشيد . * و آن كه اندازهگيرى كرد و راه نمود .
370 .
إِنَّ إِلَيْنا إِيابَهُمْ * ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنا حِسابَهُمْ
« 4 »
در حقيقت ، بازگشت آنان به سوى ماست ؛ * آن گاه حساب [ خواستن از ] آنان به عهدهى ماست .
371 .
إِنَّ رَبَّكَ لَبِالْمِرْصادِ
« 5 »
زيرا پروردگار تو سخت در كمين است .
372 .
كَلَّا إِذا دُكَّتِ الْأَرْضُ دَكًّا دَكًّا * وَ جاءَ رَبُّكَ وَ الْمَلَكُ صَفًّا صَفًّا * وَ جِيءَ يَوْمَئِذٍ بِجَهَنَّمَ يَوْمَئِذٍ يَتَذَكَّرُ الْإِنْسانُ وَ أَنَّى لَهُ الذِّكْرى * يَقُولُ يا لَيْتَنِي قَدَّمْتُ لِحَياتِي * فَيَوْمَئِذٍ لا يُعَذِّبُ عَذابَهُ أَحَدٌ * وَ لا يُوثِقُ وَثاقَهُ أَحَدٌ
« 6 »
نه چنان است ، آن گاه كه زمين ، سخت در هم كوبيده شود ، * و [ فرمان ] پروردگارت و فرشته [ ها ] صفدرصف آيند ، * و جهنّم را در آن روز [ حاضر ] آورند ، آن روز است كه انسان پند گيرد ؛ و [ لى ] كجا او را جاى پندگرفتن باشد ؟ * گويد : كاش براى زندگانى خود [ چيزى ] پيش فرستاده بودم . * پس در آن روز هيچ كس چون
هامش
( 1 ) . سورهى بروج ، آيات 19 و 20 .
( 2 ) . سورهى اعلى ، آيات 14 و 15 .
( 3 ) . سورهى اعلى ، آيات 1 - 3 .
( 4 ) . سورهى غاشيه ، آيات 25 و 26 .
( 5 ) . سورهى فجر ، آيهى 14 .
( 6 ) . سورهى فجر ، آيات 21 - 26 .