عذابكردن او ، عذاب نكند . * و هيچ كس چون دربندكشيدن او ، دربند نكشد .
373 .
يا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ * ارْجِعِي إِلى رَبِّكِ راضِيَةً مَرْضِيَّةً * فَادْخُلِي فِي عِبادِي * وَ ادْخُلِي جَنَّتِي
« 1 »
اى نفس مطمئنّه ، * خشنود و خداپسند به سوى پروردگارت بازگرد ، * و در ميان بندگان من درآى ، * و در بهشت من داخل شو .
374 .
وَ الشَّمْسِ وَ ضُحاها * وَ الْقَمَرِ إِذا تَلاها * وَ النَّهارِ إِذا جَلَّاها * وَ اللَّيْلِ إِذا يَغْشاها * وَ السَّماءِ وَ ما بَناها * وَ الْأَرْضِ وَ ما طَحاها * وَ نَفْسٍ وَ ما سَوَّاها * فَأَلْهَمَها فُجُورَها وَ تَقْواها * قَدْ أَفْلَحَ مَنْ زَكَّاها * وَ قَدْ خابَ مَنْ دَسَّاها
« 2 »
سوگند به خورشيد و تابندگىاش ، * سوگند به مَه چون پى [ خورشيد ] رَوَد . * سوگند به روز چون [ زمين را ] روشن گرداند ، * سوگند به شب چو پرده بر آن پوشد ، * سوگند به آسمان و آن كس كه آن را برافراشت ، * سوگند به زمين و آن كس كه آن را گسترد ، * سوگند به نَفْس و آن كس كه آن را درست كرد ؛ * سپس پليدكارى و پرهيزگارىاش را به آن الهام كرد ، * كه هر كس آن را پاك گردانيد ، قطعاً رستگار شد ، * و هر كه آلودهاش ساخت ، قطعاً درباخت .
375 .
إِنَّ عَلَيْنا لَلْهُدى * وَ إِنَّ لَنا لَلْآخِرَةَ وَ الْأُولى
« 3 »
همانا هدايت بر ماست . * و در حقيقت ، دنيا و آخرت از آنِ ماست .
376 .
وَ ما لِأَحَدٍ عِنْدَهُ مِنْ نِعْمَةٍ تُجْزى * إِلَّا ابْتِغاءَ وَجْهِ رَبِّهِ الْأَعْلى * وَ لَسَوْفَ يَرْضى
« 4 »
و هيچكس را بهقصد پاداشيافتن نعمت نمىبخشد * جز خواستنِ رضاى پروردگارش كه بسى برتر است [ منظورى ندارد ] * و قطعاً به زودى خشنود خواهد شد .
هامش
( 1 ) . سورهى فجر ، آيات 27 - 30 .
( 2 ) . سورهى شمس ، آيات 1 - 10 .
( 3 ) . سورهى ليل ، آيات 12 و 13 .
( 4 ) . سورهى ليل ، آيات 19 - 21 .