و اخروى و معنوى داشته باشد را از خداوند متعال بخواهند ، به خلاف بيشتر دعاهايى كه از معصومين ديگر - عليهمالسّلام - مأثور است ، كه خود خداوند را مىخوانند و حوايج مىخواهند .
بنابراين مىتوان گفت دعاى فوق ، تمامش دستورالعمل براى خوانندگان و توجّه دادن ايشان مىباشد به امورى كه در آن ذكر شده و حوايج نيز بايد خواستههايى باشد كه تمنّاى آنها از خداوند متعال برايشان مطلوب است و دو حاجت بخش آخر دعا نيز از آن حوايج مىباشد .
احتمالات در معناى « بهترين موهبت »
حال ببينيم بهترين موهبت ، آن هم به تعبير : « خَيْرَ مَوْهِبَةٍ » - كه در ابتداى بخش فوق از خداوند متعال تقاضا شده - چه موهبتى است ؟ آيا اولاد صالح است كه خداوند در عدهاى از آيات ، از آنها ياد كرده و مىفرمايد :
وَ وَهَبْنا لِداوُدَ سُلَيْمانَ نِعْمَ الْعَبْدُ إِنَّهُ أَوَّابٌ
« 1 »
و سليمان را به داوود بخشيديم ، چه نيكو بندهاى ! به راستى او توبهكار [ و ستايشگر ] بود .
و آيات ديگر و يا منظور رحمت خاصّ الهى است كه فرموده شده :
رَبَّنا لا تُزِغْ قُلُوبَنا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنا وَ هَبْ لَنا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً إِنَّكَ أَنْتَ الْوَهَّابُ
« 2 » [ مىگويند ] پروردگارا ! پس از آن كه ما را هدايت كردى ، دلهايمان را دستخوش انحراف مگردان و از جانب خود رحمتى برما ارزانى دار كه تو خود بخشايشگرى .
و يا مراد مالكيّتهاى خاصّ الهى است كه به بعضى از انبيا - عليهمالسّلام - عطا فرموده و مىفرمايد :
هامش
( 1 ) . سورهى ص ، آيهى 30 .
( 2 ) . سورهى آل عمران ، آيهى 8 .