استوارترى چنگ زده است .
- وَ الْباقِياتُ الصَّالِحاتُ خَيْرٌ عِنْدَ رَبِّكَ ثَواباً وَ خَيْرٌ أَمَلًا
« 1 »
و نيكىهاى ماندگار از نظر پاداش نزد پروردگارت بهتر و از نظر اميد [ نيز ] بهتر است .
دعاى بعد از فراغت از عمل امّ داوود
لزوم سلب توجه به اسباب و مسببات
در اين دعا ، نكات ظريفى است كه به آن اشاره مىشود .
در بخش ابتدايى دعا ، پس از جملهى : « صَدَقَ اللَّهُ الْعَلِىُّ الْعَظِيمُ » ، در هشت مورد توصيفاتى از خداوند آمده كه در قرآن شريف از آنها ياد شده گويا معصوم با بيان : « صَدَقَ اللَّهُ الْعَلِىُّ الْعَظِيمُ » در ابتداء و توصيفات حضرت حقّ سبحانه مىخواهد خوانندگان را به همه چيز و همهكاره بودن او سبحانه توجه دهد تا آنان را به كلّى از توجّه به اسباب و مسبّبات و استقلال دادن به آنها باز دارد ؛ چرا كه مىفرمايد :
« لَآ إِلهَ إِلَّا هُوَ الْحَىُّ الْقَيُّومُ ذُو الْجَللِ وَ الْإِكْرَامِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ الْحَلِيمُ [ الْحَكِيمُ ] الْكَرِيمِ الَّذِى لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَىْءٌ . . . . » « 2 » ؛ ( خدايى كه معبودى جز او نيست و زنده و پاينده و بزرگ و بزرگوار و رحمت گستر و مهربان و بردبار [ حكيم ] و گرامى است و هيچ چيز همسان او نيست . )
در اين موقعيّت است كه حاجتهاى پايانى دعا برآورده خواهد شد .
امام - عليهالسّلام - ، تنها اكتفا به آن توصيفات - كه در قرآن نيز آمده بود - نفرموده ، او سبحانه را با بيان « أَللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ » و « لَكَ الْمَجْدُ » تا 23 مورد از توصيفات الهى ستوده
هامش
( 1 ) . سورهى كهف ، آيهى 46 .
( 2 ) . اقبال الاعمال ، ص 660 .