« إِلّا رُفِعَ دُعاؤُهُ فِى دَرَجٍ مِنْ نُورٍ ، وَ طُبِعَ عَلَيْهِ بِخاتَمِ مُحَمَّدٍ - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - ، وَ كانَ مَحْفُوظاً كَذلِكَ حَتّى يُسَلَّمَ إِلى قائِمِ آلِ مُحَمَّدٍ - عليهمالسّلام - . » « 1 »
مگر اين كه دعايش در پلّههايى نورانى بالا برده شده و مُهر حضرت محمّد - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - بر آن زده مىشود و همچنان محفوظ نگاه داشته مىشود تا اين كه به قائم آل محمّد - عليهمالسّلام - سپرده شود .
نتيجهاى كه حضرت باقر - عليهالسّلام - براى خوانندهى اين زيارت ( كه بيشتر آن دعاست ) بيان مىفرمايد ، جز آثار بيانات معنوى - كه جملههاى زيارت بدان اشاره دارد - نيست .
گمان مىشود بيان : « رُفِع دَعُاؤُهُ . . . وَ طُبِعَ بِخاتَمِ . . . وَكانَ مَحْفُوظاً كَذلِكَ حَتّى يُسَلَّمَ إِلى قائِمِ آلِ مُحَمَّدٍ - عليهمالسّلام - . » اشاره به قبولى زيارت و استجابت امور خواسته شده براى خواننده باشد .
حجّت عصر ؛ مجرى امور بندگان در هر زمانى
امّا جمله : « طُبِعَ عَلَيْهِ بِخاتَمِ مُحَمَّدٍ - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - . » ( بنابر احاديثى كه مىآيد ) ، به اين معناست كه اعمال و خواستههاى امّت رسول اللَّه - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - ( پس از گذشت از اين جهان ، اوّل بايد به نظر او - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - ) برسد و پس از آن به حجّت هر زمان تا آنها را به جريان بيندازند ؛ زيرا حجّت وقت به اذن اللَّه و امضاءالرّسول - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - ، مجرى امور بندگان الهى است .
در حديث آمده است :
- « عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ قالَ : سَأَلْتُهُ عَنِ الْأَعْمالِ هَلْ تُعْرَضُ عَلَى النَّبِىِّ ؟ قالَ : ما فِيهِ شَكٌّ . قُلْتُ لَهُ : أَرَأَيْتَ قَوْلَاللَّهِ تَعالى :
اعْمَلُوا فَسَيَرَى اللَّهُ عَمَلَكُمْ وَ رَسُولُهُ وَ الْمُؤْمِنُونَ
« 2 » . قالَ : إِنَّهُمْ شُهُودُ اللَّهِ فِى أَرْضِهِ . » « 3 »
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 471 .
( 2 ) . سورهى توبه ، آيهى 105 .
( 3 ) . بصائر الدرجات ، ص 445 ، حديث 10 .