و از خدا پروا كنيد و بدانيد كه او را ديدار خواهيد كرد و مؤمنان را [ به اين ديدار ] بشارت ده .
- وَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ
« 1 »
و از خدا پروا داريد كه خدا به راز دلها آگاه است .
- وَ تَزَوَّدُوا فَإِنَّ خَيْرَ الزَّادِ التَّقْوى وَ اتَّقُونِ يا أُولِي الْأَلْبابِ
« 2 »
و براى خود توشه برگيريد كه در حقيقت ، بهترين توشه پرهيزگارى است و اى خردمندان ! از من پروا كنيد .
و در حديث آمده است :
« وَ أَوْصاكُمْ بِالتَّقْوى ، وَ جَعَلَها مُنْتَهى رِضاهُ ، وَ حاجَتَهُ مِنْ خَلْقِهِ ، فَاتَّقُوا اللَّهَ الَّذِى أَنْتُمْ بِعَيْنِهِ ، وَ نَواصِيكُمْ بِيَدِهِ ، وَ تَقَلُّبُكُمْ فِى قَبْضَتِهِ ، إِن أَسْرَرْتُمْ عَلِمَهُ ، وَ إِنْ أَعْلَنْتُمْ كَتَبَهُ . » « 3 »
و خداوند ، شما را به تقوا سفارش و آن را منتهاى خشنودى و خواستهى خود از آفريدهها قرار داده است ، پس از خدايى كه شما در برابر ديد او هستيد و تمام اختيار شما به دست او و تمامى تصرفهايتان در قبضهى او است ، بپرهيزيد ، هم او كه اگر چيزى را پنهان كنيد ، مىداند و اگر آشكار كنيد ، [ عليه شما ] مىنويسد .
تقوا ؛ حافظ خدا بودن
از مجموع آيات فوق و ديگر آيات و كلام حضرت على - عليهالسّلام - استفاده مىشود كه تقواىِ خدا ، آن است كه بندگان ، همواره خويش را در پيشگاه الهى ببينند ، و اين همان حافظ خدا بودن است كه مىفرمايد : « إِتَّقُوا اللَّهَ » و در واقع ، زاد و توشهى آخرت نيز به اين امر حاصل مىشود ( به بيانى كه در فوق به آن اشاره شد ) ؛ پس امامى - عليهالسّلام - كه
هامش
( 1 ) . سورهى مائده ، آيهى 7 .
( 2 ) . سورهى بقره ، آيهى 197 .
( 3 ) . نهج البلاغه ، خطبه 183 .