دعاى اوّل ماه ربيع الثانى
در اين دعا ، چند نكتهى جالب است كه بدان اشاره مىشود :
( 1137 )
« أَللَّهُمَّ ، أَنْتَ إِلهُ كُلِّ شَىْءٍ ، وَ خالِقُ كُلِّ شَىْءٍ [ حَىّ ] وَ مالِكُ كُلِّ شَىْءٍ ، وَ رَبُّ كُلِّ شَىْءٍ . . . » « 1 »
خداوندا ، تو معبود هر چيز ، آفرينندهى هر چيز [ زنده ] ، مالك هر چيز و پروردگار هر چيز هستى .
تقاضاى شهود حق و مشاهده ملكوت اشيا
اين دعا ، با چهار جملهى فوق شروع گشته و سپس حقّ سبحانه به كمالات و اسمايش قسم داده شده است . آن گاه از او سبحانه چند حاجت تمنّا گرديده . مىتوان گفت همه حوايج ، به يك حاجت بازگشت مىكند .
بدين معنا كه امام - عليهالسّلام - با چهار جملهى ابتداى دعا ، گويا در نظر دارد خواننده را در ابتدا از توجّه استقلالى به اشياء باز دارد و سپس با مسألتها و قسمهاى به آن كمالات الهى ، توجّه دهد كه آن چه خود و مظاهر دارند ، به نامهاى الهى بستگى دارد تا
پاورقی
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 616 .