2 . « أَعْطِنِى مِنَ الْجَنَّةِ ما أَنْتَ أَهْلُهُ » ؛ عطايى كه خداوند از بهشتش به حساب اهليّت خود بدهد ؛ همانا بهشت لقاى خويش و تجليّات
عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ
« 1 » ؛ ( نزد پروردگارشان روزى داده مىشوند . ) و
وَ لَدَيْنا مَزِيدٌ
« 2 » ؛ ( و پيش ما فزونتر [ هم ] هست . ) و
فِي مَقْعَدِ صِدْقٍ عِنْدَ مَلِيكٍ مُقْتَدِرٍ
« 3 » ؛ ( در قرارگاه صدق ، نزد پادشاهى توانايند . )
عظمت جوايز شب قدر
3 . « وَ إِنْ كُنْتَ بَلَّغْتَنا لَيْلَةَ الْقَدْرِ ، وَ إِلّا فَأَخِّرْ آجالَنا إِلى قابِلٍ حَتّى تُبَلِّغَناهُ . . . » به راستى جوايز شب قدر ، از چه عظمتى برخوردار است كه خداوند مىفرمايد :
إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ
چيست كه از هزار ماه بهتر است و در دعاى فوق فرموده شده : اگر ما را نايل به آن نمودى ، زهى سعادت و اگر نه ، اجل و مدّت حياتمان را به تأخير انداز تا ليلة القدر ديگرى را درك نماييم و به :
خَيْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ
« 4 » ؛ ( از هزار ماه ارجمندتر است . ) و
سَلامٌ هِيَ حَتَّى مَطْلَعِ الْفَجْرِ
« 5 » ؛ ( [ آن شب ] تا دَمِ صبح ، صلح و سلام است . ) نايل آييم و پس از آن ، جهان را وداع نماييم .
4 . « وَ أَعْطِ جَمِيعَ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِناتِ ما سَأَلْتُكَ لِنَفْسِى بِرَحْمَتِكَ . » حاجت چهارم ، خواننده را به اين نكته توجه مىدهد كه جايزه ، آن وقتى براى جايزه گيرنده لذّت بخش است كه همراهان و رفيقانى چون خود نيز در نيل به آن سهمى داشته باشند .
( 654 )
« وَاجْعَلْنا مِمَّنْ يَتَذَكَّرُ فَتَنْفَعُهُ الذِّكْرى » « 6 »
ما را از كسانى قرار ده كه پند داده مىشوند و پند و اندرز به حال آنان سودمند مىافتد .
هامش
( 1 ) . سورهى آل عمران ، آيهى 169 .
( 2 ) . سورهى ق ، آيهى 35 .
( 3 ) . سورهى قمر ، آيهى 55 .
( 4 ) . سورهى قدر ، آيهى 3 .
( 5 ) . سورهى قدر ، آيهى 5 .
( 6 ) . اقبال الاعمال ، ص 293 .