داشته علاوه بر ذكر انتصاب آنان از جانب حق سبحانه براى پيشوايى امت ( با بيانات هشتگانه فوق ) ، مقام و منزلت والاى آنان را نيز نزد خداوند يادآور شود . از اين رو است كه حضرت ، پس از آن به گونهاى ديگر تقاضاى رحمتهاى خاصّه حضرت حق سبحانه را براى محمّد و آلش - عليهمالسّلام - كرده و باز در مقام معرّفى آن بزرگوارن مىفرمايد :
( 803 )
« أَللَّهُمَّ إِنَّكَ أَيَّدْتَ دِينَكَ فِى كُلِّ أَوانٍ بِإِمامٍ أَقَمْتَهُ عَلَماً لِعِبادِكَ ، وَ مَناراً فِى بِلادِكَ ، بَعْدَ أَنْ وَصَلْتَ حَبْلَهُ بِحَبْلِكَ ، وَ جَعَلْتَهُ الذَّرِيعَةَ إِلى رِضْوانِكَ ، وَافْتَرَضْتَ طاعَتَهُ ، وَ حَذَّرْتَ مَعْصِيَتَهُ ، وَ أَمَرْتَ بِامْتِثالِ أَمْرِهِ [ أَوامِرِهِ ] ، وَالْإِنْتِهاءِ عِنْدَ نَهْيِهِ ، وَ أَنْ يَتَقَدَّمَهُ مُتَقَدِّمٌ ، وَ لا يَتَأَخَّرَ عَنْهُ مُتَأَخِّرٌ ، فَهُوَ عِصْمَةُ اللّائِذِينَ ، وَ كَهْفُ الْمُؤْمِنِينَ ، وَ عُرْوَةُ الْمُسْتَمْسِكِينَ [ الْمُتَمَسِّكِينَ ] وَ بَهاءُ [ زَيْنُ ] الْعالَمِينَ . » « 1 »
خداوندا ! به راستى كه تو در هر زمان دينت را با امامى تقويت مىكنى ، امامى كه به عنوان نشانه [ و كاملًا شناخته شده ] براى بندگان و در ميان آبادىها بر پا مىكنى . البّته پيش از آن رشتهى او را به رشتهى خود متّصل نموده و او را وسيله [ نيل به ] خشنوديت قرار داده و اطاعت از او را واجب دانسته و از نافرمانى او پرهيز داده و به فرمانبرى از دستور [ يا : دستورات ] و خوددارى كردن از منهيّاتش امر كرده و دستور مىدهى كه هيچ كس بر او پيشى نگيرد و هيچ كس از او عقب نيفتد ؛ بنابراين ، امام پناهگاه پناه آورندگان و پناه مؤمنان و دستاويز چنگ زنندگان و فروغ [ يا : زينت ] عالَميان است .
پاورقی
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 353 .