تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نور هدايت ( شرح معارف فرازهاى كليدى ادعيه بر اساس كتاب اقبال الاعمال) (فارسى) — صفحة 14

مساهمون:

ص١٤

دعاى در حال سجده نماز گذشته

در دعاى سجده از دعاى فوق آمده : ( 640 ) « يا مُنَزِّلَ الْبَرَكاتِ ، بِكَ تُنْزَلُ كُلُّ حاجَةٍ . » « 1 » اى فرو فرستنده‌ى بركات و خيرات ، تمام حاجت‌ها به تو نازل [ و عرضه ] مىشود .

خداى سبحان ؛ نازل كننده‌ى مطلق بركات و معناى دقيق نزول بركات

در اين دو جمله ، خواننده را توجّه مىدهند كه نازل كننده‌ى آن همه بركات و نعمت‌هاى ظاهرى و معنوى و دنيوى و اخروى و هر چه آن را بتوان بركت الهى نام نهاد ، او سبحانه مىباشد و نزول بركات را چون نزول چيزى از بالا به پايين نمىتوان معنى نمود ، بلكه مراد ظهور يافتن آن‌ها ، از مرحله اسامى و صفات الهى است ؛ زيرا خداوند و كمالاتش از هيچ مظهرى كنار نمىباشد ، چنان كه خود مىفرمايد :
أَلا إِنَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ مُحِيطٌ
« 2 » آگاه باش كه او بر هر چيزى احاطه دارد . مظاهر و بركات ، ظهور يافته نام‌ها و صفات اويند ؛ از اين رو مىفرمايد : « بِكَ تُنْزَلُ كُلُّ حاجَةٍ . » و نمىفرمايد : « منك » . قرآن شريف هم مىفرمايد :
وَ إِنْ مِنْ شَيْءٍ إِلَّا عِنْدَنا خَزائِنُهُ وَ ما نُنَزِّلُهُ إِلَّا بِقَدَرٍ مَعْلُومٍ
« 3 » و هيچ چيز نيست ، مگر آن كه گنجينه‌هاى آن نزد ماست و ما آن را جز به اندازه‌ى معيّن ، فرو نمىفرستيم .
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 273 . ( 2 ) . سوره‌ى فصّلت ، آيه‌ى 54 . ( 3 ) . سوره‌ى حجر ، آيه‌ى 21 .