كمالات ] نيكوتر براى تو [ از آن او ] است و همهى آن چه در آسمانها و زمين هستند ، تسبيح او را مىگويند و تويى خداوند سربلند و فرزانه .
جملههاى اين فراز از آيات سورهى توحيد و آيات پايانى سورهى حشر « 1 » اقتباس شده است . براى روشن شدن معانى آنها ، به كتب تفسير ، به ويژه تفسير استاد علامه طباطبايى « 2 » - رضوان اللَّه تعالى عليه - رجوع شود .
( 364 )
« وَ الْكِبْرِيآءُ رِداؤُكَ . » « 3 »
و بزرگمنشى ، زيبندهى تو است .
بزرگمنشى ، فقط زيبندهى حضرت حقّ
اين جمله در پى جملههاى پيشين كه خود نيز همراه « أنْتَ اللَّهُ لا إِلهَ إِلّا أَنْتَ » و در پايان اين دعا واقع است ، گواه بر اين است كه امام - عليهالسّلام - در مقام بيان اين معناى بلند است كه رداى يگانگى در ذات و اسامى و صفات و كمالات ياد شدهى گذشته ، منحصراً برازندهى مقام و منزلت حقّ سبحانه است و غير او را سزاوار نيست كه از آن كمالات دم زند ، بلكه بايد توجّه كند كه هرچه دارد ، به او سبحانه دارد . در حديث آمده است :
- « أَلْكِبْرُ رِداءُ اللَّهِ ، فَمَنْ نازَعَ اللَّهَ شَيْئاً مِنْ ذلِكَ ، أكَبَّهُ اللَّهُ فِى النّارِ . » « 4 »
خود بزرگبينى ، زيبندهى خدا است ، پس هركس با مختصر خود بزرگ بينى با خدا ستيزه كند ، خداوند او را در آتش به زمين مىزند .
- « إِيّاكُمْ وَالْعَظَمَةَ وَ الْكِبْرَ ، فَإِنَّ الْكِبْرَ رِدآءُ اللَّهِ - عَزَّ وَ جَلَّ - ؛ فَمَنْ نازَعَ اللَّهَ
هامش
( 1 ) . سورهى حشر ، آيات 22 - 24 .
( 2 ) . الميزان ، ج 19 ص 221 ؛ ج 20 ، ص 382 .
( 3 ) . اقبال الاعمال ، ص 169 .
( 4 ) . وسائل الشيعه ، ج 11 ، باب 58 ، ص 298 ، حديث 3 .