خداوند به كسانى كه ايمان آورده و اعمال شايسته انجام دهند ، وعدهى آمرزش و پاداش بزرگ داده است .
- الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ طُوبى لَهُمْ وَ حُسْنُ مَآبٍ
« 1 »
به راستى كسانى كه ايمان آورده و اعمال شايسته انجام دهند ، خوشا به حالشان و بازگشت [ يا : جايگاه بازگشت ] نيكويى خواهند داشت .
- إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ سَيَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمنُ وُدًّا
« 2 »
مسلّماً كسانى كه ايمان آورده و اعمال شايسته انجام دهند ، به زودى خداوند بسيار مهربان ، محبّت و دوستى [ آنان را نزد خود و يا در دل مؤمنان ] قرار خواهد داد .
و غير از اين آيات كه هر يك بر بيان فوق شاهد مىباشد .
رفع توجه از جهت خاكى ؛ رسيدن به مقام شهود
اما دربارهى جمله چهارم : « وَ عَيْبِى فِيهِ مَسْتُوراً » مىتوان گفت : مراد از اين جمله ، تمام نواقص و عيوبى كه از بشر جاهل و جهل عالم خاكى صادر مىشود نيست ؛ بلكه منظور همان توجّه نداشتن به جهت خاكى و جهل بشرى است و در واقع ، تقاضاى شهود حضرت حق سبحانه ( به شهود احاطى به موجودات ) مىباشد ، تا توجه به عالم خاكى ، از ديده خواننده مؤمن مستور بماند و جز حق سبحانه را شاهد نباشد ، چنان كه در دعاى شريف مىخوانيم :
« يا مَنِ اسْتَوى بِرَحْمانِيَّتِهِ ! فَصارَ الْعَرْشُ غَيْباً فِى ذاتِهِ ، مَحَقْتَ الْآثارَ بِالْآثارِ ، وَ مَحَوْتَ الْأَغْيارَ بِمُحِيطاتِ أَفْلاكِ الْأَنْوارِ . » « 3 »
اى خداوندى كه با [ صفت ] رحمانيّتت [ بر موجودات ] چيره گشته و احاطهنمودى
هامش
( 1 ) . سورهى رعد ، آيهى 29 .
( 2 ) . سورهى مريم ، آيهى 96 .
( 3 ) . اقبال الاعمال ، ص 350 .