- « زَكاةُ الْجَمالِ ، أَلْعَفافُ . » « 1 »
زكات زيبايى ، عفّت و پاكدامنى است .
- « مَنْ عَفَّ أَطْرافَهُ ، حَسُنَتْ أَوْصافُهُ . » « 2 »
هر كس اعضا و جوارحش عفيف و پاكدامن باشد ، خصلتها و خوىهايش نيكو مىگردد .
اهمّيت التباس به قناعت و كفاف
اما دربارهى مراد از قنوع و كفاف در جمله دعا : « وَاسْتُرْنِى بِلِباسِ الْقُنُوعِ وِالْكَفافِ » مىتوان گفت قناعت و كفاف ظاهرى و باطنى هر دو اراده شده است ؛ زيرا اگر شخص آن دو صفت را در باطن نپذيرفته و متصف به آن نشده باشد ، تظاهر به آن دو را نمىتواند در ظاهر نداشته باشد . در حديثى مىخوانيم :
- « حُسْنُ الْعَفافِ وَ الرِّضا بِالْكَفافِ ، مِنْ دَعآئِمِ الْإِيمانِ . » « 3 »
پاكدامنى نيكو و خشنودى به كفاف و روزى به اندازه ، از ستونهاى ايمان است .
- « طُوبى لِمَنْ تَحَلّى بِالْعَفافِ وَ رَضِىَ بِالْكَفافِ . » « 4 »
خوشا به حال كسى كه خود را به پاكدامنى آراسته و به روزى در حدّ كفاف خشنود باشد .
- « عَلَيْكَ بِالْعَفافِ وَ الْقُنُوعِ ، فَمَنْ أَخَذَ بِهِ ، خَصَّتْ عَلَيْهِ الْمَؤُنُ . » « 5 »
بر تو باد كه ملازم پاكدامنى و قناعت كردن باشى ، كه هر كس آن را بگيرد و عمل كند ، سختىها و مشكلات بر او آسان مىگردد .
- « أَلْقَناعَةُ أَبْقى عِزٍّ . » « 6 »
قناعت ، پايدارترين سرافرازى است .
هامش
( 1 ) . فهرست موضوعى غرر و درر ، باب العفّة ، ص 251 .
( 2 ) . همان .
( 3 ) . همان .
( 4 ) . همان .
( 5 ) . همان .
( 6 ) . فهرست موضوعى غرر و درر ، باب القناعة ، ص 326 .