-
يَوْمَ نَقُولُ لِجَهَنَّمَ هَلِ امْتَلَأْتِ وَ تَقُولُ هَلْ مِنْ مَزِيدٍ
« 1 »
روزى [ قيامت ] به جهنّم مىگوييم ، آيا پُر شدى ؟ و آن مىگويد ، آيا افزون [ بر اين ] هست ؟
- وَ قِيلَ يا أَرْضُ ابْلَعِي ماءَكِ وَ يا سَماءُ أَقْلِعِي وَ غِيضَ الْماءُ وَ قُضِيَ الْأَمْرُ وَ اسْتَوَتْ عَلَى الْجُودِيِّ
« 2 »
و گفته شد : اى زمين ! آب خود را فرو خور و اى آسمان ! بس كن و آب ، فروكشيده شده و امر [ خداوند ] قضا شد [ و به فرجام رسيد ] و كشتى بر [ كوه ] جُودى مستقر شد .
و در مواردى ، نسبت وحى را به بعضى از مظاهرش مىدهد و مىفرمايد :
- وَ أَوْحى رَبُّكَ إِلَى النَّحْلِ أَنِ اتَّخِذِي مِنَ الْجِبالِ بُيُوتاً
« 3 »
و پروردگارت به زنبور عسل وحى فرمود كه از كوهها خانههايى [ براى خود ] برگير .
- ثُمَّ اسْتَوى إِلَى السَّماءِ وَ هِيَ دُخانٌ فَقالَ لَها وَ لِلْأَرْضِ ائْتِيا طَوْعاً أَوْ كَرْهاً قالَتا أَتَيْنا طائِعِينَ فَقَضاهُنَّ سَبْعَ سَماواتٍ فِي يَوْمَيْنِ وَ أَوْحى فِي كُلِّ سَماءٍ أَمْرَها
« 4 »
سپس متوجّه [ آفرينش ] آسمان شد ، در حالى كه آن دود بود ، پس به آن و زمين فرمود : خواهى نخواهى [ به جلو ] بياييد . آن دو گفتند : با اطاعت و فرمانبرى آمديم . پس آنها را در دو روز به صورت هفت آسمان ، قضا و خلق فرمود و در هر آسمان امر آن را وحى فرمود .
- يَوْمَئِذٍ تُحَدِّثُ أَخْبارَها بِأَنَّ رَبَّكَ أَوْحى لَها
« 5 »
هامش
( 1 ) . سورهى ق ، آيهى 30 .
( 2 ) . سورهى هود ، آيهى 44 .
( 3 ) . سورهى نحل ، آيهى 68 .
( 4 ) . سورهى فصّلت ، آيات 11 و 12 .
( 5 ) . سورهى زلزال ، آيات 4 و 5 .