در واقع خواننده با اين بيان و بيانات پيش از اين ، منزلت والاى انسانيّت و خلافت و توجّه به فطرت و بازگشت به عهد ازلى را خواستار مىشود .
دعاى روز بيست و دوّم ماه رمضان ( 2 )
خداوند در ابتداى اين دعا ، با پانزده كمال و صفت و نام خوانده شده و سپس فرموده شده :
( 530 )
« لَكَ الْأَسْمآءُ الْحُسْنى وَ الْأَمْثالُ الْعُلْيا وَ الْكِبْرِيآءُ وَ الْآلآءُ ، وَ لَكَ الْحَمْدُ فِى الْآخِرَةِ وَ الْأُولى . » « 1 »
نامها [ و كمالات ] نيكوتر و اوصاف والاتر و كبريائيّت و بزرگمنشى و نعمتها مخصوص توست و ستايش در آخرت و دنيا تنها براى توست .
توجه به كمالات ويژه حق تعالى و اختصاص حمد به ذات پاك او
امام - عليهالسّلام - در بخش فوق خوانندگان را به دو حقيقت توجّه مىدهد :
1 . نامها و كمالات الهى فوق را چون نامها و كمالاتى كه در ميان اجتماع و گفتگوهاى خود دارند ، نپندارند ؛ زيرا آن چه به او نسبت داده مىشود ، از هر نقصى پاكيزه است و كثرت بدان راه ندارد ، كه فرموده شده « لَكَ الْأَسْمآءُ الْحُسْنى » و براى وى در ذات و اسماء و صفات و كمالات امثال و آلا و كبريائيّت مخصوصى است .
2 . اختصاص تمام حمد و ستايش براى ذات پاك حق تعالى ؛ چرا كه همه چيز از او و به او سبحانه بوده و مىباشد .
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 206 .