معناى شايستهاى مىباشد ؛ زيرا صالحين كه در مناجات آمده است ؛ انبيا و مخلَصين - عليهمالسّلام - مىباشند كه خود ، از شهداى اعمالاند و ممكن نيست گناهان ظاهرى بر آنها مخفى باشد . پس معنايى كه دربارهى مخفى نمودن گناهان توسط خداوند متعال گفته شد ، اشكال به نظر مىرسد .
نيز مراد از « فَلا تَفْضَحْنِى يَوْمَ الْقِيامَةِ » ، همان گناهان عالم بشريّت به معناى فوق است ؛ زيرا اگر خداوند به امامان - عليهمالسّلام - عصمت عطا نمىفرمود و از گناهان عالم خاكى محفوظ نمىداشت و ديگران هم عنايت حق شامل حالشان نمىشد ، مبتلاى به ظهور صفات ناپسنديدهى عالم خاكى در دنيا و آخرت مىگرديدند ، واللَّه يعلم . « 1 » و ممكن است مناجات شعبانيه ، به دو معناى گذشته اشاره داشته باشد .
( 529 )
« وَ تَجْبُرَ فاقَتِى . » « 2 »
و نيازمندى و فقرم را جبران فرما [ و به هم آور ] .
رسيدن به مقام مخلَصيت ؛ خروج از فقر
زمانى فقر ذاتى بشر
يا أَيُّهَا النَّاسُ ! أَنْتُمُ الْفُقَراءُ إِلَى اللَّهِ
« 3 » ؛ ( اى مردم ! شما همگى فقيران و نيازمندان به خداييد . ) جبران و از نقص خارج خواهد شد كه خويش را در ذات ، غنىّ بالذّات
وَ اللَّهُ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيدُ
« 4 » ؛ ( و تنها خداوند بىنياز ستوده است . ) ذوب و فانى ببيند و به منزلت والاى مخلَصيّت نايل آيد و هر چه را كه از خود مىدانسته ( و هرگز از آنِ او نبوده ) به درياى بىپايان حضرت حق بريزد .
هامش
( 1 ) . اميد آن كه خداوند عمر و توفيق عنايت فرمايد در شرح مناجات شعبانيه بتوانيم به بيان تفصيلى جمله فوق بپردازيم و احتمالاتى كه در معناى آن است ، به قلم تحرير درآوريم .
( 2 ) . اقبال الاعمال ، ص 205 .
( 3 ) . سورهى فاطر ، آيهى 15 .
( 4 ) . همان .