دُعآؤُهُمْ تَحْتَ الْحُجُبِ ، يُحِبُّ الرَّبُّ أَنْ يَسْمَعَ كَلامَهُمْ كَما تُحِبُّ الْوالِدَةُ الْوَلَدَ . » « 1 »
دعاى آنان [ اهل خير و آخرت ] نزد خدا بالا رفته و سخنشان شنوده مىشود و فرشتگان به واسطهى آن شادمان مىگردند ، دعايشان زير حجابها گردش مىكنند ، پروردگار دوست دارد سخنان آنان را بشنود ، هم چنان كه مادر فرزند خود را دوست مىدارد .
امّا قطعاً نمىتوان گفت مسألت چنين افرادى ، تنها امور دنيوى و يا اخروى است ، بلكه اگر مسألت دنيوى و يا اخروى هم داشته باشند ، براى دوام نايل بودن و يا نايل شدن به امور معنوى و مشاهدات و تجليّات الهى است .
( 491 )
« وَ تَشْفِى بِهِ نَفْسِى » « 2 »
و نفْس مرا به آن بهبود بخشى .
توجه دايمى به محبوب ؛ تأثير عمل صالح
نور عمل صالح و مقبول و پاكيزه و مرضىّ الهى است كه نفس بشر را شفا بخشيده و از آلودگىهاى هواپرستى و تعلّقات و تبعيّت از نفس امّاره ، پاكيزه و برحذر و تمام توجّهش را به حضرت محبوب حقيقى معطوف مىگرداند و او را به آرامش مطلق نايل و به خطاب :
يا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ ! ارْجِعِي إِلى رَبِّكِ راضِيَةً مَرْضِيَّةً فَادْخُلِي فِي عِبادِي وَ ادْخُلِي جَنَّتِي
« 3 » ؛ ( اى روان آسوده ! به سوى پروردگارت بازگرد ، در حالى كه هم تو
هامش
( 1 ) . وافى ، ج 3 ، ابواب الموعظه ، باب مواعظ اللَّه سبحانه ، ص 39 .
( 2 ) . اقبال الاعمال ، ص 189 .
( 3 ) . سورهى فجر ، آيات 27 - 30 .