- صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - در قيامت ، تقاضاى تتميم آن را مىكنند ، خداوند سبحان مىفرمايد :
يَوْمَ لا يُخْزِي اللَّهُ النَّبِيَّ وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ نُورُهُمْ يَسْعى بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَ بِأَيْمانِهِمْ يَقُولُونَ رَبَّنا أَتْمِمْ لَنا نُورَنا
« 1 »
روزى كه خداوند پيامبر و كسانى را كه همراه با او ايمان آوردهاند ، رسوا نمىفرمايد . نور ايشان پيشاپيش و از سمت راستشان سريعاً رهسپار است ، در حالى كه مىگويند : پروردگارا ! نورمان را كامل گردان .
( 489 )
« وَ تُلَقِّنِى بِهِ حُجَّتِى . » « 2 »
و حجّت و دليلم را به [ وسيلهى ] آن به من تلقين فرموده و بفهمانى .
تلقين حجت ؛ اظهار اعتقادات
ممكن است منظور از جملهى فوق ، تقاضاى اظهار اعتقادات ( عامل به عمل صالح ) اراده شده باشد ، يعنى : خداوندا ! همان گونه كه عملم را صالح و مقبول و مرضى قرار مىدهى ، پس از صلوحيّت و مقبول قرار گرفتن ، مرا توفيق ده تا پيش از مردن و در آن حال و پس از گذشت از اين جهان ، به گونهاى كه شايسته است به وحدانيّت و يگانگى تو و اقرار به رسالت و ولايت و ساير امور اعتقاديّه اصولى و فروعى اقرار داشته باشم .
راجع به امور فوق در احاديث و ادعيّه اهل بيت - عليهمالسّلام - بياناتى آمده است كه به برخى از آنها اشاره مىشود . نسبت به ايّام و زمان حيات در دعاى آل يس آمده است :
- « إِشْهَدْ يا مَوْلاىَ ، أَنّى أَشْهَدُ أَنْ لا إِلهَ إِلّا اللَّهُ وَحْدَهُ لا شَريكَ لَهُ ، وَ أَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ ، لا حَبيبَ إِلّا هُوَ وَ أَهْلُهُ . » « 3 »
اى مولاى من ! گواه باش كه من گواهى مىدهم كه معبودى جز خداوند يگانه
هامش
( 1 ) . سورهى تحريم ، آيهى 8 .
( 2 ) . اقبال الاعمال ، ص 189 .
( 3 ) . بحارالانوار ، ج 102 ، ص 94 .