اعمّ از مجرّد و مادّى و جنّ و انس ، به قدر ديد باطنى و حقيقت ايمانشان ، حضرت حقّ را به ذات و اسما و صفات مىخوانند . اما آنان كه ديده دلشان به تمام معنا گشوده نيست ، موظفند پروردگار سبحان را به گونهاى كه انبيا و اوصيا - عليه السّلام - تعليم و معرّفى مىفرمايند ، بخوانند و با اظهار و گفتار اين كلمات از واقع امر ، اخبار دهند .
برترى دعا از قرائت قرآن
با دقت و تأمل در آن چه از معانى حقيقى دعا با استشهاد به آيات الهى ذكر شد ، دليل افضل بودن دعا از قرائت قرآن ، در ديدگاه حضرت صادق و باقر - عليهماالسّلام - كه در دو روايت زير بدان اشاره رفته است روشن مىشود :
1 . معاوية بن عمّار مىگويد : به امام صادق - عليه السّلام - عرض كردم :
« رَجُلانِ إِفْتَتَحَا الصَّلاةَ فِى ساعَةٍ واحِدَةٍ ، فَتَلا هذا مِنَ الْقُرْآنِ ، فَكانَتْ تِلاوتُهُ أَكْثَرَ مِنْ دُعآئِهِ ، وَ دَعا هذا ، فَكانَ دُعآؤُهُ أَكْثَرَ مِنْ تِلاوَتِهِ ، ثُمَّ انْصَرَفا فِى ساعَةٍ واحِدَةٍ ، أَيُّهُما أَفْضَلُ ؟ »
دو نفر با هم و در يك لحظه شروع به نماز مىكنند و يكى از قرآن تلاوت نموده و قرائتش بيشتر از دعا است و ديگرى دعايش بيشتر از تلاوت قرآن ، سپس هر دو در يك لحظه منصرف مىشوند ؛ كدام يك افضل و برترند ؟
فرمود :
« كُلٌّ فِيهِ فَضْلٌ ، كُلٌّ حَسَنٌ . »
هر دو فضيلت دارد و هر دو نيكو است .
عرض كردم :
« قَدْ عَلِمْتُ أَنَّ كُلًاّ حَسَنٌ ، وَ أَنَّ كُلًاّ فِيهِ فَضْلٌ . »
مىدانم كه هر دو نيكو است و هر دو فضيلت دارد . [ كدام با فضيلتتر است ؟ ]
فرمود :