مىرسد اين اسم ، همان اسمى باشد كه در دعاى شب و روز مبعث و نيز زيارت آل ياسين و همچنين در دعاى بعد از نماز اميرالمؤمنين - عليه السّلام - آمده است . در دعاى شب و روز مبعث مىخوانيم :
« وَ بِاسْمِكَ الْأعْظَمِ الْأعْظَمِ الْأعْظَمِ الْأَجَلِّ الْأَكْرَمِ الَّذِى خَلَقْتَهُ ، فَاسْتَقَرَّ فِى ظِلِّكَ ، فَلا يَخْرُجُ مِنْكَ إِلى غَيْرِكَ . » « 1 »
و [ از تو مسألت داريم ] به اسم بزرگتر ، بزرگتر ، بزرگتر ، والاتر و گرامىترت كه آن را آفريدى ، پس در سايهى [ ذات ] تو مستقرّ گشت [ و بدان متّصف شدى ] ، سپس [ هيچ گاه ] از تو به سوى غير تو بيرون نمىآيد .
و در زيارت آل ياسين مىخوانيم :
« أَللَّهُمَّ ، إِنِّى أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ الَّذِى خَلَقْتَهُ مِنْ ذلِكَ [ ذاتِكَ ] وَاسْتَقَرَّ فِيكَ ، فَلا يَخْرُجُ مِنْكَ إِلى شَىْءٍ أَبَداً . » « 2 »
خداوندا ! از تو درخواست مىنمايم به آن اسمى كه آن را از آن [ ذات خويش ] آفريدى ، پس در تو مستقرّ گشت [ و بدان متّصف شدى ] ، و هيچ گاه از تو به سوى هيچ چيز [ ديگر ] خارج نمىشود .
و در دعاى بعد از نماز اميرالمؤمنين - عليه السّلام - مىخوانيم :
« أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ الَّذِى جَعَلْتَهُ فِى مَكْنُونِ غَيْبِكَ وَاسْتَقَرَّ عِنْدَكَ ، وَ لايَخْرُجُ مِنْكَ إِلى شَىْءٍ سِواكَ . » « 3 »
از تو مسألت دارم به آن اسمت كه در غيبِ نهانت قرار دادى و در نزد تو مستقرّ گشت ، پس [ هيچ گاه ] از تو به سوى چيز ديگر غير تو خارج نمىگردد .
و همان اسم مكنونى است كه در حديث ابراهيم بن عمر از امام صادق - عليه السّلام - ذكر شده كه فرمود :
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 678 .
( 2 ) . بحارالانوار ، ج 102 ، ص 95 .
( 3 ) . بحارالانوار ، ج 91 ، ص 173 .