« وَ مَنْ تَلا فِيهِ آيَةً مِنَ الْقُرْآنِ ، كانَ لَهُ مِثْلُ أَجْرِ مَنْ خَتَمَ الْقُرْآنَ فِى غَيْرِهِ مِنَ الشُّهُورِ . » « 1 »
هر كس يك آيه از قرآن را در اين ماه بخواند ، براى او پاداش كسى خواهد بود كه قرآن را در ماههاى ديگر ختم نمايد .
خلاصه آن كه امام زين العابدين - عليه السّلام - با اين جملهها ، خوانندگان را توجّه مىدهند كه از اين ماه بهرهى كامل بگيرند تا از كاملين گردند . فراز اوّل دعا : « أَلْحَمْدُلِلَّهِ » تا « جَزآءَ الْمُحْسِنِينَ » بهترين شاهد بر اين امر است .
( 16 )
« فَأَبانَ فَضِيلَتَهُ عَلى سائِرِ الشُّهُورِ ، بِما جَعَلَ لَهُ مِنَ الْحُرُماتِ الْمَوْفُورَةِ وَ الْفَضائِلِ الْمَشْهُورَةِ . » « 2 »
پس با قرار دادن احترامهاى بسيارو برترىها و فضيلتهاى مشهور براى ماه رمضان ، برترى و فضيلت آن را بر ديگر ماهها [ يا : تمام ماهها ] آشكار ساخت .
فضايل ويژهى ماه رمضان
از اين جملهى دعا استفاده مىشود كه خداوند با قرار دادن حرمتها و فضايل ويژه براى ماه رمضان ، به آن برترى داده است . ممكن است مقصود حضرت سجّاد - عليه السّلام - از آشكار نمودن حرمتها و فضايل ، همان حرمتها و فضايلى باشد كه در همين دعا و در موارد مختلف از قرآن شريف و سنّت نبوى - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - بدان اشاره شده است و شايسته است خوانندگان محترم براى آگاهى بيشتر درصدد ملاحظه آنها برآيند .
هامش
( 1 ) . وسائل الشيعه ، ج 7 ، ص 228 ، حديث 20 .
( 2 ) . اقبال الاعمال ، ص 43 .