تنها به اعمال شايسته ، پايهها و منزلتها [ در نزد خدا ] بالا مىرود .
- « بَرَكَةُ الْعُمْرِ فِى حُسْنِ الْعَمَلِ . » « 1 »
بركت و پرخيرى عمر در كردار نيكو است .
و جملهى دوّم : « وَ أَمْسَى الْأَمْرُ وَ الْقَضآءُ بِيَدِكَ . » در مقام اين است كه بفرمايد وظيفهى بندگان : انجام اعمال شايسته و عدم ارتكاب اعمال ناهنجار است ؛ ولى عالم امر و زير بناى عالم خلقى و قضاى الهى نيز اقتضايى دارد و كار خود را آن گونه كه بايد انجام مىدهد . بنابراين ، بندگان از هر جهت بايد خود را در محاصرهى خواست حضرت حقّ سبحانه ببينند و هيچ گاه به خود نبالند ، بلكه همواره بگويند : « يا رَبِّ ! فَلا فَقِيرَ أَفْقَرُ مِنِّى . »
( 260 )
« وَ بَلِّغْنِى وَ ارْزُقْنِى خَيْرَ الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ فِى هذَا الشَّهْرِ الْعَظِيمِ فِى غَيْرِ مَشَقَّةٍ مِنِّى ، وَلا تُهْلِكْ رُوحِى وَ جَسَدِى فِى طَلَبِ مالَمْ تُقَدِّرْ لِى . » « 2 »
و در اين ماه بزرگ بدون سختى مرا به خير دنيا و آخرت نايل گردان و آن را روزىام فرما و روان و تنم را در جست و جوى آن چه براى من مقدّر و مشخص نفرمودهاى ، نابود مساز .
درخواست رسيدن به روزى و پرهيز از به رنج انداختن خود
اين چند جمله بيانگر اين معنا است كه : پروردگارا ! اين تويى كه مرا در همهى امور دنيوى و اخروى و روزىهاى معنوى يارى فرموده و به انجام اعمال نيك موفّق مىگردانى ، بىآن كه من براى به دست آوردن آنها خود را به رنج و مشقّت اندازم .
هامش
( 1 ) . فهرست موضوعى غرر و درر ، باب العمل ، ص 279 .
( 2 ) . اقبال الاعمال ، ص 139 .