هر كس عصمت و محفوظ ماندن [ از گناه و غفلت ] به او الهام شده باشد ، از لغزشها ايمن مىگردد .
- « لا حِكْمَةَ إِلّا بِعِصْمَةٍ . » « 1 »
هيچ حكمت نيست ، مگر به عصمت و مصون و محفوظ ماندن [ از گناه و غفلت . ]
5 . در بارهى جملهى « وَ يَنْجُوَ فِى الْمَقْبُولينَ . » خداوند متعال مىفرمايد :
إِنَّما يَتَقَبَّلُ اللَّهُ مِنَ الْمُتَّقِينَ
« 2 »
خداوند تنها از تقوى پيشگان مىپذيرد .
6 . دربارهى جملهى « وَ يُرافِقَ الفآيِزينَ » خداوند سبحان مىفرمايد :
- الَّذِينَ آمَنُوا وَ هاجَرُوا وَ جاهَدُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ أَعْظَمُ دَرَجَةً عِنْدَ اللَّهِ وَ أُولئِكَ هُمُ الْفائِزُونَ * يُبَشِّرُهُمْ رَبُّهُمْ بِرَحْمَةٍ مِنْهُ وَ رِضْوانٍ وَ جَنَّاتٍ لَهُمْ فِيها نَعِيمٌ مُقِيمٌ * خالِدِينَ فِيها أَبَداً إِنَّ اللَّهَ عِنْدَهُ أَجْرٌ عَظِيمٌ
« 3 »
آنان كه ايمان آورده و هجرت نموده و با دارايىها و جانهايشان در راه خدا كارزار كردند ، در نزد خداوند پايه و منزلت بلندترى دارند و تنها ايشان رستگار و كامياب هستند . پروردگارشان مژدهى رحمت و خشنودى از جانب خود و بهشتهايى را كه نعمتهاى بسيار پايدار براى آنان است ، به آنان مىدهد . در حالى كه تا ابد جاودانه در آن جا خواهند بود ، به راستى كه تنها در نزد خدا پاداش بزرگ وجود دارد .
- وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ يَخْشَ اللَّهَ وَ يَتَّقْهِ فَأُولئِكَ هُمُ الْفائِزُونَ
« 4 »
و هر كس از خدا و رسولش فرمانبردارى نموده و از [ عظمت ] خدا بيم داشته و تقواى او را داشته باشد ، تنها ايشان رستگار و كامياب هستند .
هامش
( 1 ) . فهرست غرر و درر موضوعى ، باب العصمة ، ص 247 .
( 2 ) . سورهى مائده ، آيهى 27 .
( 3 ) . سورهى توبه ، آيات 20 - 22 .
( 4 ) . سورهى نور ، آيهى 52 .