است با طلب رحمت براى آن بزرگواران ، به ساحت مقدّس آنان اظهار ارادت و اخلاص نموده و بدين وسيله هر چه بيشتر عنايات آنان را به خود جلب كرده و آنان را در پيشگاه الهى شفيع براى بر آورده شدن حوايج خويش قرار دهند .
( 174 )
« وَ تُمَتّعَنِى بِسَمْعِى وَ بَصَرِى ، وَ تَجْعَلَهما الْوارِثَيْنِ مِنِّى . . . » « 1 »
و مرا از گوش و چشمم بهرهمند ساخته و آن دو را وارثِ من گردانى .
نقش گوش و چشم در كمالات
از اين دو جمله بر مىآيد كه گوش و چشم نقش به سزايى براى رسيدن مؤمن به كمال ايفا مىكنند ، تا حدّى كه پس از بهره مندى مؤمن از آن دو ، مىتوانند وارث او باشند ؛ زيرا انسان بيشتر از هر چيز از طريق اين دو عضو در امور دنيوى و اخروى و معنوى خويش بهره مىگيرد و عمل و كار اعضا و جوارح - ظاهرى و باطنى - ديگر از راهنمايى اين دو سرچشمه مىگيرد . با اين حال ، منظور از بهره مندى كه در دعا بدان اشاره شده ، بهره مندى معنوى و يا اخروى است ؛ زيرا گاه يك نگاه و يا يك شنيده يا عمرى انسان را به سوى سعادت سوق مىدهد و اين جا است كه معناى وارث گرديدن گوش و چشم از مؤمن روشن مىگردد .
« فَإنَّهُ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إِلّا بِكَ . » « 2 »
به راستى كه هيچ دگرگونى و جابه جايى و هيچ قدرت و توانايى جز به تو تحققّ نمىيابد .
فعاليّت هر چيز به خداوند سبحان
اين جمله كه در ادامهى جملهى گذشته آمده ، براى آن است كه به خواننده بفهمانند در
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 124 .
( 2 ) . همان .