پرواز با دوبال علم و تقوى
عمل بايد در مسير تكامل بيفتد ، فعال بشود ، و تحمل مشكل كند تا شهيد دوم ، شهيد اول و شيخطوسى بشود . همين به ما مىفهماند ؛ يعنى عالم تكوين داد مىزند و مىگويد : طلبه ! كار ، كار ، كار ، كوشش ، كوشش ، كوشش ! دوبال براى پرواز : يكى بال علم ، يكى بال تقوا ، و هر دو بال احتياج به كار و كوشش دارد . اگر بال تقوا فقط باشد نمىتوانى پرواز كنى . معمولًا هم گرگ ، گرگ انسى يا گرگ جنى تو را مىخورد . اگر هم علم فقط باشد نمىتوانى پرواز كنى و بالاخره گرگ انسى يا جنى تو را مىخورد . دوبال براى سعادت هست و هر دوبال احتياج دارد به فعاليت و كار و خيلى هم كار مىخواهد . گفتم ، باز تكرار كنم : عالمشدن مشكل است و آدمشدن مشكلتر ، و هركس سعادت بخواهد بايد اين مشكل و مشكلتر را به دست بياورد .
« الحمدلله » اگر شبانهروز هم حمد كنيد بازهم كم است ، طلبه شديد و طلبهشدن كار آسانى نيست . نظر از طرف حضرت بقيهالله مىخواهد و طلبهشدن در مدرسه امام زمان ، خوب تحصيل كردن ، الحمدلله موفقيت است . نه ، اصلًا كار فرهنگى كردن موفقيت است . بايد مواظب باشيم اين كار فرهنگى ما ، ما را از نظر بال عمل و بال علم برساند به جايى كه به جزء خدا ندانيم .
رسد آدمى به جايى كه به جز خدا نيفتد - يا به جزء خدا نداند - بنگر كه تا چه خداست مقام آدميت .
عذرخواهى مىكنم . نمىخواستم در اينباره صحبت كنم مىخواستم از اين جمله چهارم يا پنجم برويم در جمله بعدى و اين دستورالعمل را تمام كنيم ، نشد .
انشاءالله در جلسه بعد راجع به همين دستورالعمل باشما صحبت مىكنم .