خداوند در سورهء توبه آيه 117 مىفرمايد :
« و علي الئلاثة الذين حتى اذا ضاقت عليهم الارض بما رحبت و ضاقت عليهم انفسهم وظنوا ان لا ملجاء من الله الا اليه ثم تاب عليهم ليتوبوا ان الله هو التواب الرحيم » « 1 » .
در رابطه با اين آيه داستانى است كه بسيار آموزنده است . يكى از وظايف سنگين همه ما ، امر به معروف و نهىاز منكر است و اين مراتبى دارد كه الان از بحث ما خارج است . يكى از مراتب آن ، مبارزهء منفى با گناهكار است ، يعنى اين كه با گنهكار نشست و برخاست نكنند ، با گنهكار رفت و آمد نداشته باشند ، به او زن ندهند و از او زن نگيرند ، و امثال اينها .
و اما داستان :
سه نفر از اصحاب پيامبر اكرم ( ص ) تخلف كردند و به جبههء جنگ ( غزوهء تبوك ) نرفتند ؛ « 2 » پيغمبر اكرم ( ص ) با اصحاب ، جنگ را تمام كردند و برگشتند . مردم به استقبال آمدند ، از جمله آن سه
هامش
( 1 ) .
( 2 ) .