محبوبى را دفن كردهاند فلذا آرام نبوده و پيوسته اشگهايشان را بر آن مىبارند كلمه [ غر ] جمع اغر بوده و مقصود از آن ابرهائى استكه باران زياد از آنها مىبارد و ضمير در [ تحتها ] به [ الرّبا ] كه به معناى قلّههاى مرتفع از زمين است راجع مىباشد و اصل [ ترقا ] ترقاء با همزه بوده و سپس از باب تخفيف همزه را حذف كرده [ ترقا ] شد يعنى آرام ندارد .
شاهد در اينستكه شاعر بر سبيل شكّ و ترديد علّت نزول باران از ابرها را اين معرّفى نموده كه اين ابرها دوستى را زير اين قلّهها دفن كردهاند لاجرم پيوسته بر آن مىگويند .
شرح فارسى :
توضيح
قوله : اذ لا يحسنه الناس : ضمير منصوبى در [ لا يحسنه ] به اسائة الواشى راجع است .
قوله : بان حذاره منه : ضمير در [ حذاره ] به شاعر و در [ منه ] به واشى برمىگردد .
قوله : خوفا منه : ضمير در [ منه ] به واشى راجع است .
قوله : شدّ النطاق : يعنى محكم بست كمربند را .
قوله : كذا فى الايضاح : يعنى كذا قال المصنّف فى الايضاح .
قوله : و فيه بحث : يعنى و فى ما قاله المصنّف فى الايضاح بحث و اشكال .
قوله : و هذه الصّفة : مشاراليه [ هذه ] رؤية عقد النطاق مىباشد .
توضيح المباني في شرح مختصر المعاني (فارسى) — صفحة 137
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٣٧