همّك :
مركّب از « همّ » و « كاف » .
هم : اسم ، صحيح الآخر ، مضاعف ، جامد ، متصرّف ، معرب ، منصرف ، ثلاثى مجرّد ، مفرد ، معرب باضافه و اضافهاش به « كاف » از قبيل اضافه معنوى بتقدير « لام » مىباشد ، لذا از آن كسب تعريف كرده است مكبّر ، مذكّر ، مجازى ، معنا ، مصدر ، مرفوع تا مبتداء باشد .
واو : عاطفه و عطف آن از قبيل عطف مصاحب مىباشد .
شغلك : مضاف و مضاف اليه ، معطوف به « شغلك » و شرح تجزيه آن قبلا گذشت .
باء : حرف جرّ ، به معناى « مع » .
اعداء : مجرور به « باء » متعلّق به « همّ » و « شغل » بنحو تنازع ، ظرف لغو ، مضاف و شرح تجزيه آن قبلا گذشت .
اللّه : مضاف اليه براى « اعداء » و شرح تجزيه آن قبلا گذشت و جمله « فما همّك الخ » جواب است براى شرط جازم يعنى « ان » فلذا محلّا مجزوم است و جمله « ان يكونوا الخ » معطوف است به « ان يكن الخ » فلذا محلّ از اعراب ندارد .
قواعد صرف و نحو و روش تجزيه و تركيب (فارسى) — صفحة 220
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٢٠