مسلم و مسلمة .
و گاهى بطور ندرت باسماء ملحق مىشود مانند :
امرء و امرئة و رجل و رجلة .
قابل توجّه است كه « تاء » فارقه بين مذكر و مونث در چهار وصف ملحق به كلمه نميشود و آن چهار تا عبارتند از :
1 - وصفى كه بر وزن فعول بوده و به معناى فاعل باشد مانند :
صبور كه به معناى « صابر » است و در مذكّر و مؤنّث يكسان مىباشد .
2 - وصفى كه بر وزن مفعال باشد مانند :
مهذار ( مرد يا زنى كه بسيار هذيان بگويد ) .
3 - وصفى كه بر وزن مفعيل باشد مثل :
معطير ( مرد يا زنى كه خوشبو باشد ) .
4 - وصفى كه بر وزن مفعل باشد همچون .
مغشم ( مرد يا زنى كه بىشرم باشد ) .
ناگفته نماند در وصفى كه بر وزن فعيل بوده و به معناى مفعول باشد همچون قتيل كه به معناى « مقتول » است غالبا تاء ممتنع است مشروط باينكه موصوفش در عبارت مذكور باشد مانند :
رجل قتيل و امرئة قتيل .
تذكّر : اگر در موارد چهارگانه مذكور تاء تأنيث به وصف ملحق شود مىبايد حمل بر شذوذ و نذرت گردد .
ذات و معنا
اسم از نظر قوام مسمّى و عدم قوامش به خود بر دو قسم است :
1 - اسم ذات .
2 - اسم معنا .