و محلّ ، جزء و كل ، مجاورت ، عموم و خصوص و غير اينها .
قوله : و الّا فاستعارة : كلمه [ الّا ] يعنى و ان كانت العلاقة بين المعنى المجازى و الحقيقى نفس المشابهة .
قوله : كاسد فى قولنا رأيت اسدا يرمى : گويا گفته شده :
رأيت رجلا يشبه الاسد فى الشجاعة .
قوله : و كثيرا ما يطلق : يعنى يطلق فى العرف و العادة
قوله : فعلى هذا تكون بمعنى المصدر : مشاراليه [ هذا ] اطلاق استعاره بر فعل متكلّم بوده و ضمير در [ تكون ] به استعاره راجع است .
قوله : و يصح منه الاشتقاق : ضمير در [ منه ] بلفظ استعاره راجعست .
قوله : لانّه بمنزله اللباس : ضمير در [ لانّه ] به لفظ مشبهبه راجع است .
قوله : فالبس غيره : ضمير نائب فاعلى در [ البس ] به لباس راجع بوده و ضمير مجرورى در [ غيره ] به احد برمىگردد .
قوله : كاليد الموضوعة للجارحة : كلمه [ جارحه ] به معناى عضو بوده و مقصود از جارحه مخصوصه ، دست مىباشد .
قوله : اذا استعملت فى النعمة : ضمير در [ استعملت ] به [ يد ] راجع است .
مؤلف گويد :
استعمال [ يد ] در نعمت مانند مثاليكه صاحب دسوقى آورده و گفته :
توضيح المباني في شرح مختصر المعاني (فارسى) — صفحة 47
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٤٧