حمله كردن و غير اينها .
و نيز مانند استعمال [ راويه ] كه در اصل براى شترى كه زاد و توشه را حمل مىكند وضع شده در ظرفى كه زاد و توشه در آن مىنهند و علاقهاى كه بين معناى حقيقى و مجاز وجود دارد عبارتست از اينكه شتر حامل زاد بوده و بمنزله علّت مادى مىباشد .
سپس شارح مىگويد :
چونكه مصنّف بواسطه مثال ببرخى از انواع علاقه اشاره نمود اينك ببعضى ديگر از انواع علاقه تصريح كرده و مىگويد :
شرح فارسى :
توضيح
قوله : و المجاز مرسل الخ : در وجه تسميه آن به [ مرسل ] گفتهاند :
ارسال در لغت به معناى رها و آزاد و چون مجاز استعارى مقيّد است به ادّعاء اينكه مشبّه از جنس مشبّهبه است ولى مجاز مرسل از اين قيد رها و آزاد مىباشد لاجرم به [ مرسل ] ناميده شده .
برخى از ادباء گفتهاند :
وجه تسميهاش به مرسل اينستكه از تقييد به علاقه خاصى مرسل و رها مىباشد بخلاف مجاز استعارى كه مقيّد به خصوص علاقه مشابهت است .
قوله : ان كانت العلاقة المصحّحة : كلمه [ مصحّحة ] به صيغه اسم فاعل يعنى مصحّح استعمال لفظ در غير موضوع له .
قوله : غير المشابهة : همچون علاقه سببيّت و مسببيّت ، حال
توضيح المباني في شرح مختصر المعاني (فارسى) — صفحة 46
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٤٦