العلاقة اخذ فى التصريح بالبعض الآخر من انواع العلاقات فقال :
ترجمه
تقسيم مجاز
مصنّف گويد :
مجاز را مرسل گويند در صورتى كه علاقه بين آن و حقيقت غير مشابهت باشد و در غير اين صورت آن را استعاره خوانند .
و بسيار اتّفاق مىافتد كه استعاره را بر استعمال اسم مشبّه به در مشبه اطلاق مىكنند پس مشبه به و مشبه را مستعار منه و مستعار گفته و لفظ مشبّه به را مستعار خوانند .
و مجاز همچون استعمال [ يد ] در نعمت و قدرت و نيز مانند به كار بردن [ راويه ] در مزاده .
شارح گويد :
مجاز بر دو قسم است : مجاز مرسل و استعاره .
مجاز مرسل : اگر علاقهاى كه مصحّح استعمال است غير مشابهت بين معناى حقيقى و مجازى باشد آن را مجاز مرسل گويند كه امثله آن انشاء اللّه خواهد آمد .
استعاره : اگر علاقه مصحّح استعمال مشابهت بين معناى حقيقى و مجازى باشد آن را استعاره خوانند ، بنابراين استعاره لفظى استكه در معنائى كه به معناى اصلى تشبيه شده بعلاقه مشابهت استعمال شده باشد همچون : اسد در اين عبارت :
رأيت اسدا يرمى ( شيرى كه تير مىانداخت را ديدم ) .
در اينمثال لفظ [ اسد ] در رجل شجاع استعمال شده و قبل