شرح فارسى :
توضيح
ذكر مسنداليه و غرض از آن
ديگر از حالات مسنداليه ذكر آنست كه آن نيز به جهت اغراضى واقع مىشود بشرح زير :
1 - اصل در مسنداليه اينست كه ذكر شود و چون علّتى براى حذفش نمىيابيم لاجرم مىبايست ذكر گردد .
2 - در مقاميكه مخاطب بعللى نتواند از قرينه مسنداليه را در يابد يا متكلّم قادر بر نصب قرينه نباشد لاجرم احتياط مقتضى استكه ذكر گردد .
3 - تنبيه و آگاهى حاضرين در مجلس بركودن بودن سامع و اينكه وى با قرينه مسنداليه را درك نمىكند .
4 - مقام مقتضى زيادى توضيح باشد نظير آيه شريفه ( 5 ) در سوره ( بقره ) :
اولئك على هدى من ربّهم و اولئك هم المفلحون .
شاهد در [ اولئك ] دوّم است كه اگر حذف مىشد خللى در معنا وارد نمىآمد چه آنكه قرينه بر آن موجود است لكن چون مقام مقتضى است كه بيان شود تنها مؤمنين مختص بفلاح و رستگارى هستند همان طوريكه هدايت شدن از خصائص ايشان مىباشد لاجرم در فقره دوّم از عبارت نيز تكرار شد .
5 - به جهت اعلان و اظهار تعظيم زيرا اسم و نامش دلالت بر تعظيم وى دارد چنانچه شخصى از حاجب مىپرسد : آيا امير المؤمنين