فانّ اولئك قطّاع طريق عبادى المريدين الىّ انّ ادنى ما انا صانع بهم ان انزع حلاوة مناجاتى عن قلوبهم ح .
ترجمه : از محمّد بن يعقوب كلينى به سندى كه ذكر شده از مولانا امام صادق عليه السّلام نقل كرده كه حضرت فرمودند :
وقتى ديديد كه عالم به دنيا محبّت دارد پس به او اتّهام بزنيد چه آنكه كسى كه محبّ چيزى باشد آن را احاطه كرده و از آن حفاظت مىكند .
و فرمودند : خداوند متعال به داود عليه السّلام وحى فرمود :
بين من و بين خودت عالمى را كه فريفته به دنيا است قرار مده زيرا تو را از راه و طريق محبّت به من بازمىدارد ، ايشان دزدان طريق بندگانى كه به من مايل بوده مىباشند ، محقّقا كمترين عملى كه در حقّ ايشان انجام مىدهم اينست كه حلاوت و شيرينى مناجات خود را از دلهاى ايشان مىبرم .
متن : عنه ، عن محمّد بن اسماعيل ، عن الفضل بن شاذان ، عن حمّاد بن عيسى ، عن ربعيّ بن عبد اللّه ، عمّن حدّثه ، عن ابى جعفر عليه السّلام قال :
من طلب العلم ليباهى به العلماء او يمارى به السّفهاء او يصرف به وجوه النّاس اليه فليتبوّأ مقعده من النّار ، انّ الرّئاسة لا يصحّ الّا لاهلها .
ترجمه : از محمّد بن يعقوب به سندى كه در متن ذكر شده از مولانا ابى جعفر عليه السّلام نقل مىكند كه حضرت فرمودند : كسى كه علم را براى مباهات بر علماء يا كوبيدن نادانان فراگيرد يا قصدش توجّه دادن مردم به طرف خودش باشد پس جايگاهش در دوزخ است ، رياست تنها براى اهلش صلاحيّت دارد نه غير ايشان .
متن :
فصل و روينا بالاسناد السّابق عن الشّيخ المفيد محمّد بن محمّد بن نعمان عن الشّيخ الصّدوق محمّد بن علىّ بن بابويه عن علىّ بن احمد بن
تفصيل الفصول في شرح معالم الأصول (فارسى) — صفحة 42
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٤٢