علم را فراگيريد زيرا فراگرفتن آن حسنه و درس دادن و درس گرفتنش تسبيح و بحث از آن جهاد و آموختنش به كسى كه نمىداند صدقه مىباشد .
تعليم علم به اهلش نزد خداوند موجب قرب مىگردد زيرا به واسطه آن مسائل حلال و حرام معلوم مىشود و سالك آن طريق بهشت را مىپيمايد .
علم در وحشت انيس عالم بوده و در وحدت رفيق و سلاحى است بر عليه دشمنان و زينت مىباشد براى دوستان .
به واسطه علم خداوند متعال اقوام و گروهى را پيشواى در خير قرار داده كه ديگران به ايشان اقتداء نمايند اعمال ايشان مورد نظر و آثارشان مورد اقتباس و سرمشق ديگران است ، فرشتگان در دوستى با ايشان راغب بوده فلذا در وقتىكه به نماز مىايستند ملائك بالهاى خود را با ايشان تماسّ مىدهند چه آنكه علم حياتبخش دلها از جهل و نادانى بوده و باعث نورانى شدن چشمها از نابينائى و نيروى بدن از ضعف و ناتوانى مىباشد .
خداوند متعال حامل علم را در منازل نيكان و صلحاء جاى مىدهد و مجالست خوبان را در دنيا و آخرت نصيبش مىگرداند .
به واسطه علم حقتعالى اطاعت و عبادت مىگردد ، و بسبب آن خداوند متعال شناخته شده و به وحدانيّتش پى مىبريم و به واسطه علم ارحام مورد صله واقع شده و حرام و حلال با آن معلوم و شناخته مىشوند .
علم رهبر عقل و عقل دنبالهرو آن مىباشد خداوند متعال آن را به افراد سعادتمند الهام و اشراب نموده و اشقياء را از آن محروم مىدارد .
متن :
فصل و روينا بالاسناد عن محمّد بن يعقوب عن علىّ بن ابراهيم بن هاشم عن ابيه عن الحسن بن ابى الحسين الفارسى عن عبد الرّحمن بن زيد عن ابيه
تفصيل الفصول في شرح معالم الأصول (فارسى) — صفحة 32
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٢