تخطي إلى المحتوى الرئيسي

المباحث النحوية في شرح البهجة المرضية (شرح سيوطى) (فارسى) — صفحة 1311

مساهمون:

ص١٣١١
يا موجود بوده و يا معدوم مىباشند . 4 - تامّ باشد . بخلاف كان و كاد كه از افعال ناقصه مىباشند . 5 - منفى نباشد . بخلاف : ما عجت بالدّواء ( از دواء نفعى نبردم ) و ما ضربت زيدا ( زيد را نزدم ) . 6 - وصف ( اسم فاعل ) آن بروزن افعل نبوده و شباهت به اشهل نداشته باشد . بخلاف فعلى كه وصفش براين وزن مىآيد مانند : سود ( سياه شد ) عور ( يك چشمش نابينا شد ) . 7 - مجهول نباشد . به خلاف فعلى كه مجهول است مانند ضرب ( زده شد ) ، شتم ( مورد ناسزا قرار گرفت ) . ولى بايد توجّه داشت از افعال مجهول كه گفتيم صيغه تعجّب را نميتوان از آنها ساخت برخى افعال مستثنا هستند و آنها عبارتند از افعالى كه هميشه به صيغه مجهول استعمال مىشوند مانند : عنيت بحاجتك ( مورد رنج قرار گرفتم بواسطه حاجت تو ) لذا در صيغه تعجّب آن مىگوئيم : ما اعناه ( چقدر در رنج قرار گرفت ) .

طرز ساختن صيغه تعجّب از افعالى كه فاقد شرائط هستند

مصنّف گويد : اشدد يا اشدّ يا شبه ايندو بجاى آنچيزى كه پاره‌اى از شروط را فاقد است قرار مىگيرد . شارح گويد : منظور اينست كه افعالى كه فاقد برخى از شروط مذكور هستند اگر بخواهيم از آنها صيغه تعجّب بنا كنيم طريق آن اينست كه از : اشدد يا اشدّ يا شبه ايندو مانند اكثَر و اكثِر بايد استفاده نمود . توضيح و شرح اگر بخواهيم از افعالى كه همه شرائط را دارا نيستند مثلا بيش از سه حرفى بوده يا وصفشان بروزن افعل آمده و يا ناقص مىباشند صيغه تعجّب بنا كنيم قاعده اينست كه
المباحث النحوية في شرح البهجة المرضية (شرح سيوطى) (فارسى) — صفحة 1311 | سيد محمد جواد ذهنى تهرانى