مرّ : فعل ماضى ، از باب نصر ، ينصر ، لازم ، صله براى « الّذى » .
رجح : فعل ماضى از دو باب آمده : ضرب ، يضرب و نصر ، ينصر ، خبر است براى « الرّفع » .
فاء : عاطفه .
ما : موصوله ، محلّا منصوب است تا مفعول باشد بارى « افعل » .
ابيح : فعل ماضى ، از باب افعال ، مجهول ، صله براى « ما » .
افعل : فعل امر از ثلاثى مجرّد و ضمير فاعلى در آن مستتر است باستتار وجوبى .
واو : عاطفه .
دع : فعل امر ، معطوف به « افعل » .
ما : اسم موصول ، مفعول براى « دع » .
لم : حرف جازم .
يبح : فعل مضارع مجزوم ، صله براى « ما » .
ترجمه :
در غير آنچه گذشت رفع رجحان دارد ، پس بجاى آور آنچه جايز است و ترك كن آنچه را كه جايز نيست .
متن : « 264 »
و فصل مشغول به حرف جرّ * أو باضافة كوصل يجرى
تجزيه و تركيب
واو : عاطفه .
فصل : مضاف ، مبتداء .
مشغول : اسم مفعول ، مضاف اليه .
باء : حرف جرّ .