آن باشد .
قوله : و تسمّى الجملة الاولى : يعنى جمله هند اكرمتها .
قوله : من تمثيلهم به زيد قام و عمروا كلّمته : ضمير در « تمثيلهم » به نحاة راجع است .
قوله : لبطلان العطف فيه : ضمير در « فيه » به مثال زيد قام و عمروا كلّمته راجع است .
قوله : يربطها بمبتداء المعطوف عليها : ضمير فاعلى در « يربطها » به ضمير راجع بوده و ضمير مفعولى در آن به جمله معطوفه برمىگردد .
قوله : فيلزم ان يكون فى هذا المثال خبرا عنه : ضمير در « يكون » به جمله معطوف راجع است و ضمير در « عنه » به مبتداء واقع در جمله معطوف عليه برمىگردد .
قوله : و لا يصحّ الّا بالرّابط : يعنى رابطه بين خبر و مبتداء و ضمير در « لا يصحّ » به كونه خبرا راجع است .
قوله : و قد فقد : ضمير در « فقد » به رابط عود مىكند .
قوله : و لعلّه يغتفر : ضمير در لعلّه به معناى ضمير شأن مىباشد .
متن : « 263 »
و الرّفع في غير الّذى مرّ رجح * فما أبيح افعل ودع ما لم يبح
تجزيه و تركيب
واو : عاطفه .
الرّفع : مبتداء .
فى : حرف جرّ .
غير : اسم ، مضاف ، مجرور به « فى » ، متعلّق به « رجح » .
الّذى : اسم موصول ، مضاف اليه براى « غير » .