چه آنكه در اينمورد واجب است حال مزبور مرفوع خوانده شود تا خبر فرض گردد مانند :
ضربى زيدا شديد ( زدن من زيد را شديد مىباشد ) .
شاهد در كلمه « شديد » است كه حال بوده و در عين حال براى خبر بودن از « ضربى » صلاحيّت دارد لذا واجب است بعنوان خبر بودن مرفوع قرائت شود .
قوله : سدّ مسدّ الخبر : يعنى قرار گرفته بجاى خبر .
قوله : بعدم صلاحيّتها للخبريّة : ضمير در « صلاحيّتها » به حال راجع است .
قوله : ما يصلح لها : ضمير در « لها » به خبريّت راجع است .
قوله : فالرّفع فيه واجب : ضمير در « فيه » به ما يصلح لها راجع است .
شرح عربى :
تنبيه
يجب حذف المبتداء فى مواضع :
احدها : اذا اخبر عنه بنعت مقطوع كمررت بزيد الكريم كما ذكره فى آخر النّعت .
الثّانى : اذا اخبر عنه بمخصوص نعم كنعم الرّجل زيد كما ذكره فى باب نعم .
الثّالث : اذا اخبر عنه بمصدر بدل من اللّفظ بفعله كصبر جميل اى صبرى .
الرّابع : اذا اخبر عنه بصريح القسم نحو فى ذمّتى لافعلنّ اى يمين ذكرهما فى الكافية .
ترجمه و شرح :
[ موارد وجوب حذف مبتداء ]
تنبيه
در چند مورد حذف مبتداء واجب است :
1 - در جائى كه خبرش نعتى كه از نعت بودن قطع گرديده واقع شده