اينستكه در روايت ابى داود وارد است كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم هرزمانيكه دعاء مىفرمودند ابتداء به خود مىنمودند .
قوله : من فضله : يعنى نه آنكه ما مستحقّ آن باشيم بلكه اين عطاياه را از روى فضل و كرمش عنايت فرمايد .
قوله : اريد بها الدّعاء : ضمير در « بها » به جمله راجع است .
قوله : اللّهمّ اقض بذلك : مشار اليه « ذلك » هيات وافره مىباشد .
قوله : لحديث ابى داود الخ : و نيز در آيه شريفه چنين آمده :
ربّ اغفر لي و لوالدى و در برخى از ادعيّه نيز دستور چنين داده شده .
المباحث النحوية في شرح البهجة المرضية (شرح سيوطى) (فارسى) — صفحة 30
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٠