ترجمه :
در حالى كه ابن معط نيز بواسطه اينكه عصرش سابق و زمانش پيشتر بوده است جامع ترجيح و برترى است و مستحقّ اينستكه من او را ستايش جميل و نيكو بكنم .
شرح عربى :
و لكن هو بسبق اى بسبب سبقه الى وضع كتابه و تقدّم عصره حائز اى جامع تفضيلا ، لتفضيل السّابق شرعا و عرفا .
و هو ايضا مستوجب ثنائى الجميلا عليه ، لانتفاعى بما الّفه و اقتدائى به .
ترجمه و شرح :
ليكن « ابن معط » بواسطه اينكه نسبت به نوشتن كتاب الفيّهاش سابق برمن بوده و عصر و زمانش پيشتر از من بوده است از اينرو جامع و دارنده برترى برمن است چه آنكه سابق هم از نظر شرع و هم از نظر عرف برمسبوق تفضيل دارد .
و نيز وى برعهدهء من حقّ ثناء و ستايش پسنديدهاى دارد زيرا كه از تأليفش استفاده نموده و در وضع اين كتاب به او اقتداء نمودهام .
قوله : و لكن هو : چون قبلا كتاب خويش را ستود و تأليف ابن معط را از جهتى مورد قدح و مرتبه پائينترى قرار داد اينك براى جبران آن مىگويد اينطور نيست كه البتّه ابن معط قابل مدح و ستايش نبوده و كتابش از ارزش برخوردار نباشد بلكه سبقت زمانى او ايجاب نموده كه وى جامع فضيلتى برمن بوده و بواسطه اينكه از تأليفش استفاده چشمگيرى نمودهام فرض است برمن كه او را دعا كرده و ثناء جميل نثارش نمايم .
ضمير « هو » به ابن معط راجع است .
قوله : بسبب سبقه : كلمه « سبقه » به صيغه مصدر و ضمير مضاف اليهش به ابن معط عود مىكند .
قوله : وضع كتابه : مقصود از « وضع » تدوين و تأليف است و ضمير در « كتابه » به ابن معط راجع است .
قوله : تقدّم عصره : يعنى تقدّم عصر ابن معط برمصنّف .
المباحث النحوية في شرح البهجة المرضية (شرح سيوطى) (فارسى) — صفحة 27
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٧