مثلا در كلا و كلتا مىگوئيم :
رأيت الرّجلين كليهما « بفتح لام قبل از ياء » .
و رأيت امرأتين كلتيهما ( بفتح تاء قبل از ياء » .
قوله : و تخلف الياء : كلمه « تخلف » يعنى جاىنشين مىشود .
قوله : المتقدّم ذكرها : ضمير در « ذكرها » به الالفاظ راجع است .
قوله : بعد ابقاء بفتح لما قبلها : ضمير در « قبلها » به ياء راجع است .
متن : « 35 »
و ارفع بواو و بيا اجرر و انصب * سالم جمع عامر و مذنب
تجزيه و تركيب
ارفع : به صيغه امر حاضر ، فعل و فاعل .
بواو : جارّ و مجرور ، متعلّق به « ارفع » .
و : عاطفه .
بياء : جارّ و مجرور ، متعلّق به « اجرر » و « انصب » .
اجرر : به صيغه امر حاضر ، فعل و فاعل .
و انصب : معطوف است به « اجرر » .
سالم : مفعولى است كه « ارفع و اجرر و انصب » در آن تنازع كردهاند لذا آن را مفعول براى « انصب » قرار داده و آن دو را در ضمير آن عمل مىدهيم كه در لفظ حذف شدهاند و تقدير كلام ارفعه و اجرره مىباشد .
جمع : مضاف اليه ، مضاف .
عامر : مضاف اليه .
و مذنب : معطوف است به « عامر » .
ترجمه :
جمع سالم عامر و مذنب را بواسطه واو رفع و بيا جرّ و نصب بده .