قوله : اذا اضيفت الى مضمر : ضمير در « اضيفت » به كلتا راجع است .
قوله : و فى تقدير اعرابها على آخرها : ضمائر مؤنّث به « كلتا » راجعند .
قوله : ان لم تضف اليه : ضمير در « تضف » به كلتا و در « اليه » به مضمر راجع است .
قوله : بالمثلّثة : يعنى با ثاء سه نقطه .
قوله : فهما كابنين و ابنتين : ضمير « هما » به « اثنين » و « اثنتين » عود مىكند .
قوله : بالموحّدة فيهما : كلمه « موحّده » يعنى باء يك نقطه و ضمير در « فيهما » به ابنين و ابنتين راجع است .
قوله : سواء افردا : كلمه « افردا » به صيغه تثنيه مجهول ، ضمير نائب فاعلى به اثنان و اثنتان راجع است .
و مقصود از « افراد » افراد در مقابل تركيب و اضافه است چه آنكه براى مفرد چهار اطلاق مىباشد :
1 - افراد در مقابل تثنيه و جمع .
2 - افراد در مقابل اضافه .
3 - افراد در مقابل تركيب .
4 - افراد در مقابل جمله .
متن : « 34 »
و تخلف اليا في جميعها الالف * جرّا و نصبا بعد فتح قد الف
تجزيه و تركيب
تخلف : فعل مضارع معلوم .
الياء : فاعل براى تخلف .
فى جميعها : « فى جميع » جارّ و مجرور ، متعلّق است به « تخلف » و « ها »