قوله : او مباح : يعنى مصدوم در ملك مباحى باشد مانند اماكن عمومى كه براى همگان مباح است نظير كوچهها و خيابانها و پاركها .
قوله : او طريق واسع : همچون دشت و صحرا .
قوله : ليس له الوقوف فيه : ضمير در [ له ] به مصدوم راجعست و جمله [ ليس له الوقوف ] صفت است براى [ موضع ] .
قوله : لتعدّيه بالوقوف فيما ليس له الوقوف : ضمير در [ تعدّيه ] به مصدوم راجعست .
قوله : مندوحة : مقصود راهى كه از آن بگذرد مىباشد .
متن :
و لو تصادم حران فماتا فلورثة كل واحد منهما نصف ديته و يسقط النصف ، لاستناد موت كل منهما إلى سببين : أحدهما من فعله ، و الآخر من غيره فيسقط ما قابل فعله و هو النصف .
فرع
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
اگر دو انسان حرّ با هم برخورد كنند و هردو فوت شوند پس ورثه هريك نصف ديه را از ديگرى گرفته و آن نصف ديگرش ساقط مىشود .
شارح ( ره ) مىفرماين :
دليل اين حكم آن است كه موت هركدام مستند به دو سبب است :
الف : فعل خودشان .
ب : فعل ديگرى .
پس آنچه از ديه در مقابل فعل خودشان واقع است يعنى نصف
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 36
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٦