تاء به ثاء قلب و در آن ادغام گرديد .
و نيز [ مثغر ] به سكون ثاء سه نقطه و فتحه غين نقطهدار نيز قرائت گرديده است .
و بهرتقدير مقصود از آن طفل و كودكى است كه دندانهاى شيرى او كه على القاعده بايد ساقط شده باشند و ساقط هم شده و بجايش دندان جديد روئيده مىباشد .
و ديه [ مثغر ] همان است كه تفصيلش در مطلق دندان گفته شد ، يعنى در مقاديم ششصد دينار و در اخير چهار صد دينار .
و در دنبال [ قيل فيها بعير مطلقا ] مىفرماين :
قائل اين قول مرحوم شيخ طوسى و جماعتى كه از جمله ايشان مرحوم علّامه در كتاب مختلف است مىباشد ، ايشان فرمودهاند در جنايت بر دندان طفل مطلقا جانى بايد يك شتر بدهد اعمّ از آنكه دندان كندهشده بعدا درآمده يا درنيايد و دليل ايشان روايتى است كه از مولانا امير المؤمنين عليه الصلاة و السّلام نقل شده ، در اين روايت حضرت چنين حكم فرمودهاند .
ولى سند و طريق اين حديث ضعيف بوده در نتيجه قائل شدن به آن نيز ضعيف و غير قابل اعتناء مىباشد .
قوله : ينتظر بها : يعنى ينتظر فيها .
قوله : يمكن ان تعود فيها عادتا : ضمير در [ تعود ] به سن و در [ فيها ] به مدّت راجع است .
قوله : و مثلثة : يعنى با ثاء سه نقطه تشديددار .
قوله : المثتغر بهما : ضمير در [ بهما ] به ثاء و تاء راجعست .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 253
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٥٣