السن
و قيل و القائل الشيخ و جماعة منهم العلامة في المختلف : و فيها
بعير مطلقا ، لما روي من أن أمير المؤمنين عليه الصلاة و السلام قضى بذلك . و الطريق ضعيف . فالقول به كذلك .
فرع
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
اگر جانى دندان بچّه و كودكى را بكند بايد صبر نمود پس اگر دوباره روئيد پس ارش به عهده جانى مىآيد و در غير اين صورت مكلّف است ديه [ متّغير ] را بپردازد .
و برخى از علماء فرمودهاند :
جانى موظّف است در قبال دندان بچه يك شتر بدهد اعمّ از آنكه دندان دوباره روئيده يا اصلا نرويد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مقصود اينست كه اگر جانى دندان كودكى را كه هنوز نيفتاده و مبدل به دندان ديگر نشده بلكه به اصطلاح همان دندان شيرى است مورد جنايت قرار داده و بكند حكم آن است كه بايد صبر كرد تا مدّتى را كه عادتا و معمولا دندان كودكان پس از سقوط درمىآيد ، پس اگر مدّت منقضى شد و دندان درآمد بابت اين مدت كه طفل بدون دندان بوده بايد ارش بدهد و اگر دندان بيرون نيامد جانى مكلّف استكه ديه [ متّغر ] را بپرداز .
كلمه [ متّغر ] با تاء دو نقطه و مشدّد بوده چنانچه با [ ثاء سه نقطه ] نيز قرائت گرديده است و اصل آن [ مثتغر ] با ثاء و تاء هردو بوده سپس
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 252
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٥٢