قوله : ثبوت العداوة بينهم و بينه : ضمير در [ بينهم ] به اهل قريه و در [ بينه ] به قتيل راجعست .
قوله : بقتل المدّعى عليه به : كلمه [ بقتل ] جار و مجرور بوده ، متعلّق است به [ شهادة ] و مقصود از [ مدّعى عليه ] منكر مىباشد و ضمير در [ به ] به قتل برمىگردد .
قوله : و يفهم منه : ضمير در [ منه ] بكلام مرحم مصنف راجعست .
قوله : لا يثبت بهم اللّوث : ضمير در [ بهم ] بصبيان راجعست .
قوله : و هو كذلك : ضمير [ هو ] به ما يفهم من العبارة راجع است .
قوله : الّا ان يبلغوا حدّ التّواتر : ضمير فاعلى در [ يبلغوا ] به صبيان راجعست .
قوله : فالمشهور حينئذ ثبوته بهم : كلمه [ حينئذ ] يعنى حين يبلغوا حدّ التواتر و ضمير در [ ثبوته ] به قتل و در [ بهم ] به صبيان و كفّار برمىگردد .
قوله : لانّه اقوى من البيّنة : ضمير در [ لانّه ] به تواتر راجعست
قوله : و هو قد يحصل بدون تواترهم : ضمير [ هو ] به ظن راجع بوده و ضمير در [ تواترهم ] به صبيان و كفّار عود مىكند .
متن :
و من وجد قتيلا في جامع عظيم - 9 - 510 - 3 أو شارع يطرقه غير منحصر أو في فلاة أو في زحام على قنطرة ، أو جسر ، أو بئر أو مصنع - 9 - 510 - 4 غير مختص بمنحصر فديته على بيت المال - 11 - 282 - 1 .
فرع
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 213
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢١٣