قوله : من ينال دون الجماع : يعنى كسى را كه بايشان رسيده و دست يافته ولى موفق به جماع با ايشان نشده است .
قوله : فله دفعه : ضمير در [ له ] به واحد و در [ دفعه ] به جانى عود مىكند .
قوله : بما يرجو معه الاندفاع : ضمير در [ معه ] بماء موصوله در [ بما ] راجعست .
قوله : فان اتى الدفع عليه : يعنى پس اگر اقدام به دفع بر جانى نمود ، بنابراين ضمير در [ عليه ] به جانى و مهاجم راجعست .
قوله : و افضى الى قتله : ضمير در [ افضى ] به دفع و در [ قتله ] به جانى راجعست .
قوله : حيث لم يمكن دفعه بدونه : ضمير در [ دفعه ] به جانى و در [ بدونه ] به قتل عود مىكند .
قوله : فهو هدر : ضمير [ هو ] به جانى راجعست كه مقصود از آن دم الجانى مىباشد .
قوله : و لو قتله فى منزله : ضمير فاعلى در [ قتله ] و ضمير مجرورى در [ منزله ] به صاحب منزل راجع بوده و ضمير مفعولى در [ قتله ] و ضمير مجرورى در [ منزله ] به صاحب منزل راجع بوده و ضمير مفعولى در [ قتله ] به جانى و مهاجم عود مىكند .
قوله : و انّه لم يندفع الّا بالقتل : كلمه [ انّه ] بفتح همزه بود و معطوف است به [ ارادة المقتول ] و ضمير منصوبى در [ انّه ] بجانى راجعست
قوله : فعليه البيّنة : ضمير در [ فعليه ] بمدّعى عود مىكند .
قوله : انّ الدّاخل كان معه سيف مشهور : كلمه [ انّ ] بفتح همزه و تشديد نون بوده و اين جمله مشهود به شاهد مىباشد و ضمير در [ معه ]
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 362
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٦٢