بايد كشت .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مقصود اينست كه اگر كافرى اسلام اختيار نمايد و سپس براى بار اوّل از اسلام به طرف كفر مرتدّ ملّى شد و دوباره به اسلام برگشت و در مرتبه دوّم ارتداد اختيار نمود و سپس به اسلام بازگشته و در مرتبه سوّم مرتد شد و بعد از اسلام اختيار نمودن براى بار چهارم مرتد گرديد وى را در اين مرتبه بايد كشت و يا در مرتبه سوّم وى را بقتلرساند چه آنكه در اين مسئله اختلاف است برخى قتل او را در مرتبه چهارم واجب دانسته و گروهى كشتنش را در مرتبه سوّم واجب دانستهاند و براى اثبات مدّعاى خود فرمودهاند :
كفر ورزيدن به حقتعالى از بزرگترين معاصى بوده و قبلا گفتيم كه مرتكبين معاصى كبيره را در مرتبه سوّم بايد كشت .
البته نصّ و روايت خاصّى در اين مسئله وارد نشده ولى احتياط در دماء مقتضى است كه او را در مرتبه چهارم بقتل برسانند .
قوله : و لا نصّ هنا : مشار اليه [ هنا ] مسئله ارتداد مىباشد .
متن :
و توبته الإقرار بما أنكره فإن كان الإنكار لله ، و للرسول فإسلامه بالشهادتين و لا يشترط التبري من غير الإسلام و إن كان آكد ، و إن كان مقرا بهما منكرا عموم نبوته صلى اللَّه عليه و آله لم تكف الشهادتان ، بل لا بد من الإقرار بعمومها و إن كان بجحد فريضة علم ثبوتها من الدين ضرورة فتوبته
الإقرار بثبوتها على وجهها ، و لو كان باستحلال محرم فاعتقاد تحريمه مع إظهاره إن كان أظهر الاستحلال . و هكذا .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 346
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٤٦